
Veelgestelde vragen over regenwormen en wormencompostering
We krijgen vaak kleine vragen over regenwormen, soms heel serieus, soms wat ongewoner — hebben ze ogen, hoe lang leven ze, kunnen ze zwemmen? Hier hebben we de meest gestelde en meest curieuze antwoorden verzameld, opgedaan in onze contacten met onze klanten.
Het lichaam en de zintuigen van compostwormen
Hebben regenwormen ogen?
Nee, wormen hebben geen ogen, maar hun huid is bedekt met lichtgevoelige cellen, vooral aan de voorkant van hun lichaam. Daarmee kunnen ze verschillen in lichtsterkte onderscheiden en trillingen in de bodem voelen — ruim voldoende om licht en verstoringen te ontvluchten zonder ooit echt te « zien ».
Hoe ademen compostwormen?
Wormen hebben geen longen: ze ademen rechtstreeks via hun huid, die bedekt moet blijven met slijm en vocht zodat zuurstof kan oplossen en hun bloedsomloop kan bereiken. Daarom brengt een te droog strooisel hen veel sneller in gevaar dan af en toe een teveel aan vocht.
Hebben regenwormen tanden?
Nee, geen tanden en geen kaken: hun mond en keelholte zijn gespierd, maar hebben helemaal geen tanden. Ze kunnen alleen deeltjes opnemen die al klein genoeg zijn en verzacht door vocht en bacteriën. Een gespierde spiermaag, verderop in hun spijsverteringsstelsel, maakt het werk af door het voedsel fijn te malen met behulp van minuscule gronddeeltjes die erin zitten — een beetje zoals bij vogels.
Heeft een regenworm een hart?
Beter nog: hij heeft er meerdere! Een compostworm heeft verschillende bloedvaten die als kleine hartjes dienen om zijn bloed rond te pompen. Nog een weetje: hij slaapt nooit en blijft voortdurend actief, zolang de omstandigheden hem bevallen.
Kun je een worm in tweeën snijden om er twee te krijgen?
Nee, dat is een hardnekkig misverstand dat niet werkt en het dier alleen maar onnodig verwondt. Wormen kunnen zich echt herstellen, maar slechts beperkt: het voorste deel kan soms een nieuwe staart aanmaken, maar het achterste deel kan nooit een nieuwe kop vormen. Geen zorgen: onder goede omstandigheden kan één enkele worm honderden nakomelingen krijgen zonder dat u er iets aan hoeft te doen!
Voortplanting en levenscyclus
Hoe planten regenwormen zich voort?
In het kort: wormen zijn hermafrodiet, maar moeten toch paren om zich voort te planten, buik aan buik en kop aan staart. We leggen het hele mechanisme, inclusief de cocons, uit in onze fiche Voortplanting van regenwormen.
Hoe herkent u cocons van compostwormen?
Een cocon meet ongeveer 3 mm, ongeveer zo groot als een rijstkorrel. Eerst is hij parelwit en geleidelijk verandert hij van kleur naarmate de jonge wormen zich binnenin ontwikkelen, tot hij bruin en daarna roodachtig wordt vlak voor het uitkomen, zo'n drie weken later.
Hoe lang leeft een regenworm?
Misschien heeft u in onze fiches verschillende cijfers gezien: hier is de gelegenheid om dat op te helderen. In de natuur leven en sterven de meeste wormen binnen één jaar, doordat ze te maken krijgen met kou, droogte of roofdieren. In een goed onderhouden wormenbak, beschermd tegen die gevaren, stijgt hun levensverwachting duidelijk: exemplaren van Eisenia fetida zijn in de kweek gevolgd tot 4,5 jaar. Dat haalbare potentieel onder goede omstandigheden hanteren we als referentie (4 tot 5 jaar) in de rest van deze gids.
Hoeveel soorten regenwormen zijn er?
Wereldwijd zijn er vandaag ongeveer 4 400 soorten regenwormen beschreven! Maar slechts enkele, zoals de Eisenia die wij kweken, zijn echt geschikt voor wormencompostering — de meeste andere soorten zouden de omstandigheden in een wormenbak niet overleven.
Wist u dat?
Kunnen regenwormen zwemmen?
Niet echt, nee — maar dat is niet per se een probleem: zolang het water voldoende zuurstof bevat, kan een worm vrij lang onder water overleven zonder te verdrinken. Vooral een teveel aan stilstaand, zuurstofarm water is fataal voor hen, meer dan het water zelf.
Hebben compostwormen last van lawaai?
Een beetje wel: wormen zijn niet bepaald feestbeesten, lawaai en trillingen verstoren hen een beetje. Goed nieuws: na verloop van tijd passen ze zich vrij goed aan, zelfs aan een lawaaierige omgeving.
Waarom worden sommige wormen « regenwormen » genoemd?
Dat geldt voor Lumbricus terrestris, de grote gravende worm die we in onze tuinen tegenkomen (anders dan de Eisenia-compostwormen die in een wormenbak worden gebruikt): hij komt naar de oppervlakte zodra de bodem vochtig wordt, in de lente of tijdens regenachtige herfstnachten — vandaar zijn bijnaam.
Hoeveel afval kan een worm per dag eten?
Reken gemiddeld op de helft van zijn eigen gewicht per dag, soms tot zijn volledige gewicht onder goede omstandigheden. Voor 500 g wormen bijvoorbeeld komt dat neer op ongeveer 250 g verteerd afval per dag — onze fiche Het voedingspatroon van regenwormen legt uit wat u ze wel (of niet) kunt geven.
Samengevat
Zonder ogen en tanden, met meerdere harten en niet in staat om te zwemmen: regenwormen hebben heel wat verrassende eigenschappen — net als hun levensverwachting, die sterk verschilt tussen de natuur en een goed onderhouden wormenbak. Staat uw vraag hier niet bij? Stel ze ons gerust rechtstreeks.































